Kto może organizować roboty publiczne
Organizatorami mogą być gminy i powiaty, organizacje pozarządowe zajmujące się statutowo m.in. ochroną środowiska, kulturą, oświatą, sportem i turystyką, opieką zdrowotną lub pomocą społeczną, a także przedsiębiorstwa społeczne, spółdzielnie socjalne i spółki wodne. Prace muszą być finansowane lub dofinansowane z pieniędzy samorządu, z budżetu centralnego, z funduszy celowych albo przez samych organizatorów. Organizator może wskazać innego pracodawcę, u którego odbędą się roboty.
Jakie prace można powierzyć bezrobotnym
Rodzaj prac wynika z zadań organizatora i jego statutu, na przykład:
- porządkowanie terenów zieleni i prace przy ochronie środowiska,
- pomoc przy remontach obiektów gminy,
- obsługa magazynu organizacji pomocy społecznej,
- prace przy urządzeniach wodnych w spółce wodnej.
We wniosku opisuje się miejsce i rodzaj prac oraz kwalifikacje, których organizator oczekuje. Pierwszeństwo w zatrudnieniu mają bezrobotni będący dłużnikami alimentacyjnymi.

Koszty zatrudnienia i zwrot z urzędu pracy
Wynagrodzenia wypłaca organizator lub wskazany przez niego pracodawca, a starosta oddaje uzgodnioną część wynagrodzeń, nagród i składek na ubezpieczenia społeczne.
- Limit miesięczny: liczba zatrudnionych w przeliczeniu na pełne etaty razy 50% przeciętnego wynagrodzenia, plus składki od tej kwoty.
- Zaliczki: na wniosek organizatora starosta może wypłacać je na poczet wynagrodzeń i składek.
- Zwrot: przy złamaniu warunków zatrudnienia refundacje wracają do urzędu z odsetkami ustawowymi.

Wniosek o organizację robót publicznych
Wniosek trafia do urzędu pracy właściwego dla miejsca wykonywania robót. Podaje się w nim liczbę bezrobotnych i czas ich zatrudnienia, wynagrodzenie oraz kwotę zwrotu, a dołącza oświadczenie osób zarządzających i informacje o pomocy de minimis. Odpowiedź urzędu przychodzi w ciągu 30 dni, a na uzupełnienie braków jest 7 dni.
Płatność za przygotowanie wniosku przypada po zgodzie starosty; pozostałe ceny: cennik.